Bezoek aan het Talampaya Nationaal Park, een diepe canyon die ontstaan is door het eroderende werk van de nu zo goed als opgedroogde Talampaya-river. De canyon heeft rode wanden van meer dan 140 meter hoog. Naast de bizar geërodeerde rotsen zien we er eeuwenoude rotstekeningen. Daarna bezoeken we het Ischigualasto Nationaal Park, dat wereldfaam geniet als vindplaats van fossielen van dinosaurussen. We zien enkele dinofossielen in het museum maar genieten tijdens onze tocht door het park vooral van de indrukwekkende landschappen, die doorspekt zijn met vreemde rotsvormen. (O-M-A)

Onze rit naar Fiambala voert ons langs de Cuesta de Miranda, een bochtige en indrukwekkende bergpas in de Sierra de Famatina. Daarna komen we op de Ruta 40 terecht, die met z'n meer dan 5.000 kilometer lengte de langste weg is van Argentinië, van Rio Gallegos in het zuiden tot aan de Boliviaanse grens in het noorden. In Chilecito, ooit een belangrijk mijnbouwcentrum, bekijken we een deel van de 35 km lange kabelbaan waarlangs het erts vanuit de mijnen in de bergen naar de stad gebracht werd. Tussen Tinogasta en Fiambala rijden we langs de ‘Ruta de Adobe’ en houden halt bij enkele mooie huizen en kerkjes die opgetrokken zijn uit dit bouwmateriaal, dat bestaat uit klei, stro, zand en water. Bij Fiambala bekijken we een zandvallei met witte duinen, waarvan sommigen enorm hoog zijn. De hoogste zandduin ter wereld, maar liefst meer dan 1.200 meter hoog, is hier te vinden. Hotel Posada Las Cañass – hoogte: 1.500 meter. (O-M-A)

Op weg naar de Puna! We rijden al snel over een zeer hobbelige piste, langs een riviertje dat we ook tientallen keren dienen over te steken, naar het dorpje Las Papas, gelegen in een ontzagwekkende natuur. Daarna vatten we een steile klim aan door steeds ruwere en indrukwekkender landschappen. Op ongeveer 3.500 meter hoogte komen we in een typisch Puna-landschap terecht. We houden halt bij een kleine lagune die omringd is door rotsen in pasteltinten. Wat verder liggen de Volcan Blanco en de Dunas Blancas, honderden meters hoge, bijna witte duinen. We zetten onze tocht verder en rijden door donkere basaltvelden en langs de gitzwarte kraters van de Carachipampa-vulkaan en het vulkanisch veld van Antofagasta de la Sierra. We logeren in een eenvoudig guesthouse – hoogte: 3.320 meter. (O-M-A)

Vandaag ontdekken we de Puna in al z’n grootsheid. Rit naar de Galan-vulkaan. Onderweg houden we halt bij de petrogliefen van Campo Las Tobas. Daarna vatten we de klim aan naar de caldera van één van de grootste kraters ter wereld, door landschappen die bijna niet van deze wereld zijn. In de Galan-krater, met een diameter van 36 kilometer, liggen twee lagunes op een hoogte van 4.500 meter, de Laguna Diamante en de Laguna Pabellon. We rijden tot bij de lagunes, waar zich vaak vicuña's en andere altiplano-dieren ophouden. Verder naar een uitkijkpunt op 4.750 meter hoogte, vanwaar we een schitterend uitzicht hebben op de krater met z’n lagunes. Rit naar de Laguna Grande waar zich tijdens de zomermaanden duizenden flamingo’s ophouden. Terugrit naar El Peñon. (O-M-A)

Daguitstap naar de sinds 1977 verlaten zwavelmijn van Mina Julia, gelegen hoog in de bergen. Over de Salar de Arizaro rijden we naar het oude, vervallen spoorwegstation van Caipe, gelegen tussen Salta en Antofagasta in Chili. Hier werd de zwavel op treinen geladen richting Salta of Chili. Vanaf Caipe voert een vaak kapotgereden asfaltweg langs prachtige landschappen hoger de bergen in. Op 4.180 meter hoogte ligt Mina Causalidad, nu een spookdorp met vervallen installaties en woonhuizen, maar ooit een bloeiende mijnnederzetting met ongeveer 3.000 inwoners. 20 kilometer verder ligt de eigenlijke mijn, Mina Julia, op een hoogte van 5.250 meter. Naarmate we dichterbij komen krijgen we een steeds beter zicht op de zwavelmijn met z’n gele en groene kleuren. Omwille van de hoogte en van de wind, die hier vaak snelheden haalt van meer dan 100 km per uur blijven we net lang genoeg bij de mijn om alles goed te kunnen bekijken en beginnen dan aan onze terugtocht naar Tolar Grande. (O-M-A)

Een groot deel van de dag wordt uitgetrokken voor de ontdekking van de schitterende Humahuaca-canyon (Unesco-werelderfgoed), een meer dan 150 km lange kloof die ooit een belangrijke karavaanroute was voor de Inca’s. Nu is het vooral een plaats waar we de krachten van de erosie kunnen bewonderen in het kleurrijke gesteente van dit stukje Andes. We maken verschillende fotostops en bezoeken onder meer het kerkje van Uquia en het stadje Humahuaca, een levendig plaatsje met een gezellig marktpleintje. We rijden ook naar de Serrania de Hornocal, een der mooist gekleurde bergen van de ganse regio. In de loop van de namiddag wacht ons nog een rit van drie uur naar Salta. Hotel Solar de la Plaza. (O-M)

In de ochtend kunnen we even genieten van ons mooie hotel en verkennen daarna het aangename centrum van het wijnstadje Cafayate, met z'n centrale plein met uitnodigende terrasjes en z'n straatjes met leuke winkeltjes. Daarna rijden we over de Ruta 40 naar het noorden. De Ruta 40 is meer dan 5.000 km lang en loopt van noord naar zuid dwars door Argentinië. Het eerste deel van de rit voert ons over een gedeeltelijk onverharde weg tot aan de Quebrada de las Flechas (Kloof van de Pijlen), een plek met puntige zandsteenformaties. We nemen onze tijd om deze speciale plek rustig te bekijken. Daarna rijden we verder naar Molinos, een piepklein dorpje met een hoog postkaartgehalte, waar het leuk is om rond te slenteren in de straatjes met adobe-huizen rond het dorpskerkje. Hotel Hacienda de Molinos. (O-M-A)

Afhankelijk van het vluchtuur is er in de voormiddag eventueel nog wat vrije tijd in Salta. Vlucht naar Buenos Aires, waar we meteen doorrijden naar de internationale luchthaven voor onze vlucht naar Brussel. (O)